Kuchnia gruzińska - 10 dań, ktore musisz zjeść (i gdzie je znaleźć) | Triplly

Chinkali to symbol gruzińskiej kuchni - wielkie pierogi ze zmarszczonym szczytem, wypełnione mięsem (baranina, wieprzowina lub ich mieszanka) i aromatycznym bulionem w środku. Wersje z grzybami i serem dostępne dla wegetarian. Waży ok. 80-100 g każde i są bardzo syte.

Chaczapuri to gruziński chleb z serem - ale to uproszczenie nie oddaje różnorodności i jakości tego dania. Istnieje kilka regionalnych wersji, każda zasługuje na osobne podejście.

Smażony bakłażan zawinięty wokół pasty z orzecha włoskiego, czosnku, kolendry i przypraw, posypany ziarnami granatu. Wygląda niepozornie, smakuje wyśmienicie. To danie pojawia się na każdym poważnym stole gruzińskim i jest jedną z tych rzeczy, których smak trudno odtworzyć w domu - bo gruzińskie orzechy włoskie mają inny charakter. Obowiązkowe jako przystawka - i wegetariańskie, co w gruzińskiej kuchni bywa rzadkością.

Pkhali to małe kulki ulepione z gotowanych lub surowych warzyw - szpinaku, buraków, fasoli albo kapusty - z pastą orzechową, czosnkiem i gruzińskimi przyprawami. Podawane w zestawie po kilka rodzajów naraz, często udekorowane granatem. Kolorowe, zdrowe i smakowite. Obowiązkowa pozycja na każdej gruzińskiej uczcie. Jedno z niewielu dań kuchni gruzińskiej, które można spokojnie jeść na zimno.

Lobiani to chaczapuri z nadzieniem z czerwonej fasoli zamiast sera - rozgnieciona fasola z czosnkiem, boczkiem (w wersji mięsnej) lub bez. Tańszy i bardziej sycący od chaczapuri z serem. Na targach i przy drodze można kupić lobiani za 2-3 GEL - to gruzińska wersja kanapki na drogę. Mchadi - kukurydziany płaski chlebek - to kolejna podstawa, szczególnie popularna na zachodzie Gruzji.

Satsivi to kurczak lub indyk gotowany w kremowym sosie z orzecha włoskiego z imbirem, czosnkiem, szafranem i gruzińskimi przyprawami. Danie świąteczne - w gruzińskich domach pojawia się na Nowy Rok i wielkie uczty. Podawane na zimno, co jest wyjątkowe w tej kuchni. Sos orzechowy ma złocisty kolor i gęstą, aksamitną konsystencję. Jedno z tych dań, przy których rozumiesz dlaczego orzech włoski jest kluczem gruzińskiej kuchni.

Mtsadi to gruziński szaszłyk - mięso (wieprzowina lub baranina) marynowane przez noc w cebuli, granacie i przyprawach, a potem grillowane na węglu drzewnym. Różni się od środkowoazjatyckich szaszłyków marynatą i sposobem przygotowania. Najlepsze mtsadi jadane są na zewnątrz, przy stoliku pod drzewem, z chlebem puri prosto z pieca i lampką Saperavi. To jest ta Gruzja, za którą się tęskni po powrocie.

Kubdari to swanetyjska wersja chaczapuri - z nadzieniem mięsnym zamiast serowego. Mielona wieprzowina lub baranina z cebulą i charakterystyczną sola swanecką (mieszanka przypraw z regionu Swanetii, które sami Swanowie traktują jak tajemnice). Ciasto jest grubsze i bardziej drożdżowe niż w chaczapuri. Żeby zjeść prawdziwe kubdari musisz pojechać do Mestii albo Ushguli - w Tbilisi możliwe do znalezienia, ale rzadkie i nie zawsze tej samej jakości.

Ostri to duszona wołowina z pomidorami, cebulą, czosnkiem i ostrą papryką - gruziński gulasz w wersji rozgrzewającej. Danie popularne szczególnie w chłodniejszych miesiącach, serwowane z chlebem i kiszkim (gruzińska kukurydziana polenta). Nie jest to danie, które zwykle pojawia się w przewodnikach - ale w każdej dobrej gruzińskiej restauracji jest na menu i warto je zamówić. Poziom ostrości zależy od restauracji - zapytaj zanim zamówisz.

Churchkhela to orzechy (włoskie albo migdały) nawleczone na nitkę i zanurzane wielokrotnie w zagęszczonym soku winogronowym z mąką. Efekt: coś w kształcie kiełbasy, ale słodkie, bogate w kalorie i pyszne. Tradycyjnie robiona jesienią podczas winobrania. Widzisz je wszędzie - w kolorach od ciemnoczerwonych (winogronowe) po złociste (granatowe lub pigwowe). Dobra jako przekąska w trasie, pamiątka i mały prezent. Na bazarze targuj się - ceny przy drodze i na targach mocno różnią.